McKenzie therapie

De McKenzie methode:

De Mechanische Diagnose en Therapie voor a-specifieke rugklachten is in de jaren vijftig ontwikkeld door Robin McKenzie, een fysiotherapeut uit Nieuw-Zeeland.

Het blijkt dat voor tachtig procent van de a-specifieke rug-en nekklachten geen duidelijke oorzaak aan te geven is

Dit feit leidt heden ten dage tot grote verwarring in de medische wereld. Men is naarstig op zoek naar verklaringen van een van de meest frequent voorkomende aandoeningen in de westerse wereld. Het zijn deze a-specifieke rug-en nekklachten waar het McKenzie-concept zich mee bezig houdt.

Zowel voor diagnose als therapie gebruikt McKenzie geen pathologisch-anatomisch model maar een ander classificatie-model, gebaseerd op de symptomatologie van de patient. Bepaal welke mechanische factoren van invloed zijn op het klachtenpatroon van patient en stel daarna vast welke oefeningen en adviezen voor het dagelijks leven gegeven kunnen worden.

Doel van deze benaderingswijze is de patient onafhankelijk van therapie en therapeut te maken en de kans op recidive aanzienlijk te verkleinen

De zelfwerkzaamheid van de patient staat hierbij centraal.
De McKenzie-therapie is grotendeels "hands-off" voor de therapeut. Slechts indien de patient het niet meer alleen kan, zal de therapeut gerichte technieken gebruiken.

Gespecialiseerde therapeuten binnen de praktijk zijn: